خدایا تو میدانی که ایمانم ضعیف و پایه های یقینم سست است و تنها چیزی که دارم توقعی است که بیشتر از آنچه که حقم

 است دارم و صد البته که این هم عجیب نیست چرا که تو را به مهربانی و گذشت یافته ام و در سخت ترین لحظاتم تو

پناهگاهم بوده ای...

خداوندا قلبا" میگویم:

من بد کنم و تو بد مکافات کنی         پس فرق میان من و تو چیست؟ بگو

خدایا کیسه اعمال نیکم تهی است و ظرف گناهانم سرریز شده است ٬

خدایا ایمانم آنقدر ضعیف است و دلم آنچنان جایگاه شیطان است که بارها در راه کفر و شرک مسافتی طولانی پیموده ام!!...

خدایا من در برابر امتحانهایت و سختی های روزگار ناتوانم و طبعا نمیتوانم از آنها سربلند بیرون بیایم ٬ پس بدان من درمانده تا

گردن فرو رفته در گناه را تنها شرمنده تر میکنی و هر چه بشتر سر افکنده میشوم بیشتر بر این باور که غیر قابل نجاتم ٬ ایمان

 می آورم و این یعنی نا امیدی...

خدایا نا امیدم مکن و مشکلاتم را نابود کن! خداوندا رحمتت را بر من بیشتر از آنچه لیاقتش را دارم ارزانی کن! خدایا سرکشی

 ها و گناهانم را تنها با ترازوی مهربانی و گذشتت بسنج...خدایا گناهانم را بریز و آبرویم را مریز!

خدایا به نور صراحی و جام

به آن می که خصم است ٬ با ننگ و نام

به اشکی که ریزد ٬ ز خونبار دل

به خونی که ریزند و ٬ باشد بحل

که شادی ما ٬ از غم خویش کن

ز عصیان ما ٬ مغفرت بیش کن

شعر از : ((غیاثای منصف))

و مسیحا پیش از آنکه باخبر شود، عاشق شد.

سالیانی است که مسیحا عشق می ورزد.

مسیحا باید عاشق باشد، زیرا خداوند در او دمیده است.

و هر که خدا در او بدمد عاشق می شود.

مسیحا نام تمام دلدادگان زمین است، نام دیگر انسان.

خدا گفت: به دنیایتان می آورم تا عاشق شوید.

آزمونتان تنها همین است: عشق.

و هر که عاشق تر آمد، نزدیک تر است، پس نزدیک تر آئید، نزدیک تر.

عشق، کمند من است. کمندی که شما را پیش من می آورد.

کمندم رابگیرید. و مسیحا کمند خدا را گرفت.

خدا گفت: عشق، گفت و گوست، گفت و گو با من، با من گفتگو کنید.

و مسیحا تمام کلمه هایش را به خدا داد.

مسیحا هم صحبت خدا شد.

خدا گفت: عشق، همان نام من است که مشتی خاک را بدل به نور می کند.

و مسیحا مشتی نور شد در دستان خدا...